Het Klassenfeestje van de tweeling uit België


Anneke uit België heeft vorig jaar een klassenfeestje gegeven voor haar vierjarige tweeling en twee andere kinderen uit de klas.

“Ik heb een tweeling die in december verjaart, en een vriendin haar dochter ook. Om het project vanuit de klas te laten dragen, vroegen we aan de juf wie van de kinderen nog meer in december jarig zijn. Er was nog een kindje jarig in december, de moeder van het kindje was ook heel enthousiast. 

Onze kindjes werden vier jaar, wat heel vroeg is voor een feestje (in onze school starten kinderen meestal op vijf of zes jaar met een feestje). Maar we wouden het toch al heel bewust organiseren, om in de klas een beetje een trend te zetten.

We hebben de taken goed verdeeld: één ouder maakte de uitnodigingen, één ouder is gaan bakken, één heeft boodschappen gedaan,... Eigenlijk was het heel snel geregeld. 

Niet alle ouders van de kinderen uit de klas reageerde op onze uitnodiging. We hebben deze ouders persoonlijk benaderd en het project uitgelegd. Dat heeft geholpen om extra kinderen mee te krijgen. Een extra barrière bij ons is taal: we wonen aan de taalgrens in België en er zitten veel Franstalige kinderen op school om Nederlands te leren. Tussen de Franstalige en Nederlandstalige ouders is er duidelijk een barrière die overschreden moet worden. Uiteindelijk zijn een tweetal kindjes niet gekomen.

We hebben het feest bewust kleinschalig gehouden: op de refter van de school met een paar speelhoeken en zelfgebakken taarten. Per ouder heeft ons dat heel weinig gekost, maar de kinderen vonden het geweldig.

We hebben bewust GEEN cadeaus gevraagd op de uitnodiging. Bij ons op school wordt er wel dikwijls gezegd "een cadeau is niet nodig", maar je ziet dat ouders dat toch altijd mee hebben, zeker bij de grotere kinderen, waar het geven van een cadeau al een gewoonte is. Omdat we het feest met vier kinderen organiseerden, was de drempel om cadeaus te kopen ook hoger (vier cadeaus is al een groter budget), de ouders hebben uiteindelijk dan ook geen cadeaus aan hun kinderen meegegeven. Wel hadden ze een paar kleinigheidjes meegegeven zoals een tekening, een ballon of een zakje snoep. En dat vond ik ook een heel geslaagde zet. Want andere kinderen uit de klas die nu een feestje doen, vragen nu ook niet altijd cadeaus. Nu kunnen wij zonder schroom toekomen zonder cadeau. De trend is gezet!

Onze kinderen waren heel enthousiast: ze stonden kort in de belangstelling, hebben taart gekregen en al hun vrienden waren aanwezig. De juf zei dat ze de volgende de dag over niets anders konden praten dan het feestje :).