Klassenfeest laat buitenbeentje niet aan de zijlijn staan

Bron: Reformatorisch Dagblad (17-102-2017)
beeld ANP, Marcel van Hoorn

Organiseer één of twee keer per jaar een klassenfeest, zodat buitenbeentjes niet buiten de boot vallen. Die oproep doet Laura Batstra, onderzoekster en docent aan de Rijksuniversiteit Groningen (RUG), aan ouders van kinderen op de basisschool.

Kinderen zijn er soms weken mee bezig. Wie nodig ik uit voor mijn verjaardagsfeestje? Als een kind vijf klasgenoten mag kiezen, valt het stille meisje of die onhandelbare jongen snel af. Het gevolg: kinderen die altijd aan de zijlijn staan.

Volgens Batstra, hoofddocent orthopedagogiek aan de RUG, komt dit regelmatig voor. „Voordat ik docent werd, heb ik als behandelaar in de psychiatrie gewerkt. Daar kwam ik in aanraking met ouders die echt verdrietig waren dat hun kind nooit werd uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje.”

Batstra, moeder van vier kinderen, organiseerde daarom met een kennis, muziekleraar Wim Venema, een paar jaar geleden op de verjaardag van haar zoontje een feest voor heel de klas. „Toen kwam er een meisje naar me toe. Ze was heel blij want ze had voor het eerst een uitnodiging gehad. Ik was blij voor het kind, maar het was ook heel pijnlijk.”

Naar aanleiding van dat voorval bedacht Batstra een project waarin ze ouders wil stimuleren om een paar keer per jaar een gezamenlijk klassenfeestje te organiseren. Vier klassen van basisschool Het Anker in Zuidhorn doen mee. Ouders die het zien zitten, organiseren op de verjaardag van hun kind een feest voor heel de klas. Ze krijgen daarbij hulp van Batstra en één of meer vrijwilligers. Een partycentrum in Niekerk (Groningen) heeft ruimte beschikbaar gesteld voor de feestjes.

„Door de gezamenlijke feestjes leren kinderen dat iedereen erbij hoort”, legt Batstra uit. „Ook de jongen die altijd stil in een hoekje zit of het meisje met wie je normaal niet snel zou spelen. Door het klassenfeest spreek ik met mijn kinderen over hoe je omgaat met buitenbeentjes. Daar hebben ze de rest van hun leven profijt van.”

”Marc Conradi onderzoekt wat het effect is van gezamenlijke feestjes op de sociale samenhang in een klas. Het onderzoek richt zich op de basisschool in Zuidhorn, maar ik roep ouders uit het hele land op om aan het experiment mee te doen. Samen met mijn vrijwilligers heb ik, op kosten van Stichting Kinderpostzegels, een draaiboek opgesteld dat ouders gratis kunnen opvragen.”

Batstra krijgt behalve veel lovende reacties ook kritiek op haar initiatief. „Sommige ouders zeggen dat je kinderen moet leren omgaan met teleurstellingen. Daar ben ik het in principe mee eens. Er is soms echter sprake van systematische uitsluiting waardoor kinderen volledig buiten de boot vallen. Dat gaat verder dan een teleurstelling.”

Volgens de Groningse onderzoekster is het ook niet de bedoeling dat kleinschalige kinderfeestjes worden afgeschaft. „Prikkelgevoelige kinderen hebben helemaal geen baat bij een groot feest. Die vliegen uit de bocht. Dat is tijdens een van de feestjes die ik organiseerde weleens gebeurd. Gelukkig hielp een vrijwilliger hem om weer rustig te worden. Daarom is de richtlijn: 1 vrijwilliger per 5 kinderen.”

„Het is de taak van ouders, leerkrachten en kinderen om in te schatten of de klas baat heeft bij een gezamenlijk feest. „Als de situatie het niet toelaat, moet je het vooral niet doen”, aldus Batstra. Wat ze vooral wil bereiken met het experiment is dat ouders zich ook gaan bekommeren om andere kinderen. „Ik vind het een heel zorgelijke trend dat ouders hun kinderen als prinsjes en prinsesjes zien en zich daarom niet bezighouden met het lot van andere kinderen. Ik hoop dat het project dat verandert.”

Max (10) viert zijn kinderfeestje met zijn hele klas

Niet worden uitgenodigd op een feestje, terwijl je dat wel had verwacht. Tweederde van de kinderen overkomt dat weleens.

Verdrietig
Een deel van die kinderen wordt daar verdrietig van, blijkt uit onderzoek van het Jeugdjournaal en onderzoeksbureau NoTies.

Jammer
En hoe jammer ook; het overkomt de meesten van jullie dus weleens. Toch lijken jullie het ook weer niet zo erg te vinden dat je dan maar de hele klas uitnodigt. Slechts 7% van de kinderen doet dit, blijkt uit ons onderzoek. De meeste kinderen (93%) nodigen alleen hun vrienden uit.

De hele klas uitnodigen
Toch denken deskundigen dat de hele klas uitnodigen wel een goed idee kan zijn. Want er zijn ook kinderen die echt nooit gevraagd worden voor een kinderfeestje.

Buitengesloten
Met een paar feestjes per jaar voor de hele klas, heeft iedereen feest en hoeft niemand zich buitengesloten te voelen. Onderzoekers gaan kijken of dit ook echt werkt.

Bron: Jeugdjournaal (15-10-2017)

Kinderfeestje met de hele klas: niemand voelt zich buitengesloten

Een nieuwe schooldag. Vol frisse moed wandel je naar de basisschool. Aangekomen op het schoolplein zie je dat een van je klasgenootjes enveloppen aan het uitdelen is: uitnodigingen voor zijn verjaardagsfeestje.

Het stapeltje uitnodigingen wordt steeds kleiner, terwijl je hoopt dat jij er ook nog eentje krijgt. Maar helaas, het klasgenootje slaat jou over en weer mag je thuisblijven, terwijl je klasgenootjes feest gaan vieren.

Voor veel kinderen is dit de realiteit, zegt universitair hoofddocent orthopedagogiek Laura Batstra van de Rijksuniversiteit Groningen. Daarom bedacht zij een project waarin ze ouders wil stimuleren om een paar keer per jaar een gezamenlijk klassenfeestje te organiseren.

Het begon allemaal met een kinderfeestje dat ze zelf organiseerde. Op het feestje kwam een meisje naar haar toe. “Ze was blij, want dit was haar eerste kinderfeestje ooit. Ik vond haar enthousiasme mooi, maar tegelijkertijd ook heel verdrietig.”

Vorige week is Batstra begonnen aan het experiment, met het verjaardagsfeestje van haar zoon Max. Al zijn klasgenootjes waren uitgenodigd.

Vier klassen op twee scholen in Groningen gaan klassikale verjaardagsfeestjes organiseren. “Ik zou het mooi vinden als in iedere klas een of twee keer per jaar zo’n feestje is, zodat er geen kinderen meer zijn die nooit een uitnodiging krijgen.”

Kinderpsycholoog Marjolijn van Loenhout snapt de gedachte. “Als het gaat om kinderen die zelden uitgenodigd worden, kan het zeker een positief effect hebben.” Maar er is volgens haar ook een keerzijde. “Je neemt wel bepaalde vaardigheden en leerpunten weg.”

Zo is er aan de ene kant het kind dat zelden of nooit uitgenodigd wordt. “Die zal toch echt moeten leren omgaan met tegenslag”, vertelt Van Loenhout. Aan de andere kant is er het kind dat het feestje geeft. “Die hoeft geen keuzes te maken en zal daar dus ook niks van leren.”

“Kinderen hebben ook een bepaalde klik met hun vriendjes natuurlijk. Het is dus lastig om die kinderen te dwingen tijd door te brengen met klasgenootjes waar ze niet zoveel mee hebben. Als volwassene nodig je ook alleen maar uit wie je op je verjaardag wil.”

Volgens Batstra is het geen probleem. “Mijn ervaring is dat kinderen juist blij zijn dat de hele klas er is en dat ze op school ook met iedereen kunnen napraten.”

Naast het sociale aspect is er ook nog de praktische kant van het organiseren van een groot klassenfeest. Wat doe je met ouders die het niet zo breed hebben? “Het hoeven geen dure feestjes te zijn. Als je met meerdere kinderen zo’n feestje organiseert, kun je de kosten al delen.”

Voor het experiment in Groningen is er wel een potje voor ouders die er qua kosten echt niet uitkomen. “Hierna hopen we dat de gemeente dit van ons over kan nemen.”

En dan zijn er nog allerlei andere zaken waar ouders aan moeten denken. “Je moet ervoor zorgen dat er altijd iemand is met een ehbo-diploma. Denk ook aan een extra setje kleding, want kinderen knoeien van alles. En hou ook rekening met kinderen die slecht tegen hun verlies kunnen, dus geen competitieve spelletjes.

Het klassenfeestjes-experiment van Batstra duurt nog tot het einde van het schooljaar.

Bron: NOS (15-10-2017)